وصیت نامه امام حسین (ع)

وصیت نامه امام حسین (ع)

بسم الله الرحمن الرحیم. هذا ماأوصی به الحسین بن علی إلی أخیه محمد بن الحنفیة إن الحسین یشهد أن لا إله إلا اللهوحده لا شریک له و أن محمداً عبده و رسوله جاء بالحق من عنده و أن الجنة حق و النارحق و الساعة آتیة لاریب فیها و أن الله یبعث من فی القبور و أنی لم أخرج أشراً و لابطراً و لا مفسداً و لا ظالماً و إنما خرجت لطلب الإصلاح فی امة جدی(صلی الله علیهو آله ) أرید أن آمر بالمعروف و أنهی عن المنکر و أسیر بسیرة جدی و أبی علی بن أبیطالب فمن قبلنی یقبول الحق فالله أولی بالحق و من رد علی هذا أصبر حتی یقضی اللهبینی و بین القوم و هو خیرالحاکمین، و هذه وصیتی إلیک یا أخی! و ما توفیقی إلابالله، علیه توکلت و إلیه أنیب.

امام حسین علیه السلام هنگام حرکت ازمدینه به سوی مکه این وصیت نامه را نوشت و با مهر خویش ممهور ساخت و به برادرش محمدحنفیه تحویل داد:
بسم الله الرحمن الرحیم...؛ این وصیت حسین بن علی است بهبرادرش محمد حنفیه. حسین گواهی می دهد به توحید و یگانگی خداوند و این که برای خداشریکی نیست و محمد(ص) بنده و فرستاده اوست و آئین حق( اسلام) را از سوی خدا( برایجهانیان) آورده است و شهادت می دهد که بهشت و دوزخ حق است و روز جزا بدون شک بهوقوع خواهد پیوست و خداوند همه انسان ها را در چنین روزی زنده خواهد نمود.امام دروصیت نامه اش پس از بیان عقیده خویش درباره توحید و نبوت و معاد، هدف خود را از اینسفر این چنین بیان نمود:
من نه از روی خودخواهی و یا برای خوشگذرانی و نه برایفساد و ستمگری از شهر خود بیرون آمدم؛ بلکه هدف من از این سفر، امر به معروف و نهیاز منکر و خواسته ام از این حرکت، اصلاح مفاسد امت و احیای سنت و قانون جدم، رسولخدا(ص) و راه و رسم پدرم، علی بن ابی طالب(ع) است. پس هر کس این حقیقت را از منبپذیرد( و از من پیروی کند) راه خدا را پذیرفته است و هر کس رد کند( و از من پیروینکند) من با صبر و استقامت( راه خود را) در پیش خواهم گرفت تا خداوند در میان من وبنی امیه حکم کند که او بهترین حاکم است. و برادر! این است وصیت من به تو و توفیقاز طرف خداست، بر او توکل می کنم و برگشتم به سوی اوست

 

/ 0 نظر / 13 بازدید